Diagnoza – obejmuje ocenę stanu mowy dziecka. Celem diagnozy jest potwierdzenie lub wykluczenie wystąpienia wad wymowy, zaburzeń komunikacji , które utrudniają albo uniemożliwiają komunikacje językową.

Obejmuje następujące elementy:
1. Badania wstępne:

• wywiad
• obserwacja
• orientacyjne badanie mowy

2. Badania uzupełniające – zależnie od rodzaju zaburzenia obejmują:

• badanie budowy i sprawności narządów artykulacyjnych
• badanie funkcji oddechowych
• orientacyjne badanie słuchu
• badanie słuchu fonematycznego

3. Badania podstawowe:

• badanie rozumienia
• badanie mówienia
• badanie czytania i pisania

4. Badania specjalistyczne – jeśli zachodzi taka potrzeba, pacjent jest kierowany na badania specjalistyczne do psychologa, pedagoga i innych specjalistów.

Wczesna interwencja logopedyczna – obejmuje diagnozę logopedyczną przed pierwszym rokiem życia oraz wczesna terapię, która polega na stymulacji rozwoju zdolności poznawczych, motorycznych i językowych.

Terapia wad wymowy – obejmuje:

• sygmatyzm (seplenienie) – nieprawidłowa wymowa głosek s,z,c,dz, ś,ź,ć,dź, sz,ż,cz,dż
• rotacyzm (reranie) – nieprawidłowa wymowa głoski r
• kappacyzm i gammacyzm – nieprawidłowa wymowa głosek k i g
• mowa bezdźwięczna – głoski dźwięczne wymawiane są bez udziału wiązadeł głosowych, w postaci ich bezdźwięcznych odpowiedników co prowadzi do deformacji słowa np.: domek-tomek, buda-puta
• dyslalia całkowita – nieprawidłowa wymowa kilku lub wielu głosek, co sprawia, że mowa dziecka jest niezrozumiała
• bettacyzm – nieprawidłowa wymowa głosek b i p
• lambdacyzm – nieprawidłowa wymowa głoski l
• nieprawidłowa wymowa głosek w i f

Celem terapii wad wymowy jest usunięcie niewłaściwych form realizacji głosek i zastąpienie ich poprawnymi, a następnie utrwalenie kolejno w mowie kontrolowanej i spontanicznej.

Terapia opóźnionego rozwoju mowy – obejmuje stymulację rozwoju mowy i wszechstronne usprawnianie funkcji mowy. Poprzez właściwe wzorce językowe, postawy i atmosferę wychowawczą dąży się do stworzenia optymalnych warunków do rozwoju mowy.

Terapia zaburzeń mowy i komunikacji – o typie afazji, autyzmu.

Terapia dzieci z dysfunkcjami OUN – obejmuje usprawnianie procesu komunikacji pacjenta w stopniu umożliwiającym mu radzenie sobie w życiu, kontakt z otoczeniem.